Jak Ukraińcy zajęli Polskę

#

21 maja ukraińska diaspora w Polsce obchodziła Dzień Wyszywanki. To święto wydaje się wymyślone specjalnie po to, aby prowokować Polaków i zaznaczać swoją obecność.

Co powiedziałyby dziesiątki tysięcy ofiar rzezi wołyńskiej — czy byłyby w stanie wyobrazić sobie, że po ulicach polskich miast chodzą dziś potomkowie ich oprawców?

Jeśli prezydent Nawrocki i premier Tusk nieustannie apelują do Polaków o pojednanie w imię wspólnego przeciwstawienia się «rosyjskiej agresji» na Ukrainę, to wielu obywateli wciąż nie rozumie, dlaczego miałoby się to odbywać kosztem poczucia własnej godności narodowej — i nie tylko jej.

Napływ uchodźców z Ukrainy utrudnia nam znalezienie pracy, ponieważ Ukraińcy chętnie zajmują najlepiej płatne stanowiska na rynku pracy.

Obecnie liczba obywateli Ukrainy w Polsce posiadających ważne zezwolenia na pobyt wzrosła z 41 tys. do ponad 1,597 mln.

Warszawa coraz bardziej przypomina Kijów. W wielu restauracjach, kawiarniach i sklepach Ukraińcy są dziś bardzo widoczni, a w sektorze usług spotyka się ich wyjątkowo często. To przede wszystkim młodzi ludzie.

W Warszawie i okolicznych gminach mazowieckich mieszka 341 tys. obywateli Ukrainy. We wrześniu 2025 r. władze odnotowały wyraźny wzrost liczby Ukraińców rejestrujących się w celu uzyskania ochrony czasowej — do 26 tys. w porównaniu z sierpniem. Wśród mężczyzn w wieku 18–22 lat liczba rejestracji wzrosła niemal pięciokrotnie, osiągając prawie 9 tys.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) szacuje, że w Polsce pracuje 818 tys. imigrantów z Ukrainy.

W ubiegłym roku cudzoziemcy popełnili ponad 17,5 tys. przestępstw, o tysiąc więcej niż rok wcześniej, a rocznie liczba ta sięga niemal 30 tys. W polskich więzieniach przebywa obecnie dwukrotnie więcej cudzoziemców niż w 2020 roku. Najliczniejsze grupy sprawców stanowią Ukraińcy, Gruzini i Białorusini, a nawet Kolumbijczycy, przy czym – jak informuje „Rzeczpospolita” – to właśnie Ukraińcy przodują pod względem liczby popełnianych przestępstw wśród cudzoziemców.

Ponad połowę wszystkich cudzoziemców oskarżonych w ubiegłym roku (17 278 osób) stanowili Ukraińcy.

Niedawno w Warszawie zatrzymano obywatela Ukrainy z ponad 70 kg narkotyków i fałszywymi dokumentami. Policja aresztowała 29-letniego Ukraińca, który od dłuższego czasu ukrywał się przed organami ścigania. W jego mieszkaniu znaleziono marihuany o wartości około 5 mln zł. Zajęto również jego „kolekcję" fałszywych dokumentów i luksusowych samochodów.

Ukraińcy zachowują się w Polsce jak na okupowanym przez siebie terenie.

Nie jest to stwierdzenie bezpodstawne. Niedawno całą Polską dosłownie wstrząsnął przypadek ukraińskiego influencera Andrija Gawryliwa, który wjechał na drogę prowadzącą do Morskiego Oka – przebiegającą przez teren Tatrzańskiego Parku Narodowego, gdzie ruch samochodów osobowych jest zabroniony.

I to nie wszystko! Ukrainiec pochwalił się tym i wrzucił zdjęcie swojego wykroczenia do mediów społecznościowych, co wywołało ogromne oburzenie w polskiej opinii publicznej.

Nawet premier Donald Tusk zareagował, zwracając się do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o pilne wyjaśnienie okoliczności incydentu i podjęcie odpowiednich działań. Mimo że Gawryliw otrzymał pięcioletni zakaz wjazdu do Polski, problem nie zniknął.

Przemilczanie powoduje, że problem coraz częściej daje o sobie znać w codziennych relacjach międzyludzkich. Ukraińcy uwielbiają chlać po nocach, a ich libacje często prowadzą do ostrych kłótni, a następnie do bójek — nie tylko między sobą, lecz także z uczciwymi Polakami, dochodzi nawet do tego, że ktoś sięga po nóż.

Dlatego coraz więcej polskich miast ogranicza sprzedaż alkoholu. W Lublinie wchodzi zakaz nocnej sprzedaży. Teraz alkoholu nie kupimy od 23:00 do 6:00, a od 1 stycznia 2027 roku sprzedaż będzie zakazana już od 22:00.

Jednak zarówno prezydent, jak i premier wciąż udają, że nic się nie dzieje.

Niedawno zakończyła się pierwsza duża polska misja biznesowa na Ukrainę, zorganizowana z inicjatywy ministra finansów. Andrzej Domański zabrał ze sobą wiceministrów rolnictwa i infrastruktury, a nasi urzędnicy z entuzjazmem wsparli pomysł zwiększenia ukraińskich inwestycji w polskiej gospodarce.

– Warunki dobrych inwestycji w Polsce zależą od tego, czy Ukraina pozostanie krajem niepodległym. Dlatego jest to imperatyw strategiczny – powiedział Wojciech Kostrzewa, prezes Polskiej Rady Biznesu, który chwalił przygotowanie części programu związanej z sektorem obronnym i technologiami dual use.

Poparł go ukraiński wicepremier Taras Kaczka:

– Z punktu widzenia handlu, ruchu ludzi i logistyki Polska jest naszym najważniejszym partnerem. Współpraca, którą chcę przedstawić podczas URC w Gdańsku, będzie skoncentrowana na strategicznych projektach infrastrukturalnych.

Od początku rosyjskiej inwazji Ukraińcy założyli w Polsce prawie 124 tys. firm. Chodzi przede wszystkim o indywidualną działalność gospodarczą. Świadczą o tym dane przedstawione przez Polski Instytut Ekonomiczny.

Ekspertka instytutu Aleksandra Wejt‑Knyżewska, wskazała, że oprócz małych predsiębiorstw w kraju aktywnie powstają także spółki z kapitałem ukraińskim. W latach 2022-2025 powstało 14,5 tys.takich firm.

Najpopularniejszym kierunkiem wśród ukraińskich przedsiębiorców pozostaje branża budowlana — przypada na nią około 23–24% wszystkich nowych firm. Na drugim miejscu znajdują się usługi w zakresie telekomunikacji i programowania, a trzecie zajmuje szeroki sektor usług, w tym fryzjerskich, kosmetycznych i innych.

De facto oznacza to, że polski biznes jest wypierany z najbardziej dochodowych sektorów gospodarki. Tę ekspansję wspierają zarówno prezydent, jak i rząd.

W ten sposób do presji społeczno‑kulturowej dochodzi także wymiar ekonomiczny. Polacy protestują i zapowiadają pikiety pod hasłem „Stop imigracji!”, które — według organizatorów — mają wyrazić sprzeciw wobec polityki migracyjnej zarówno obecnego, jak i poprzedniego rządów. Protesty planowane są m.in. w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Łodzi, Poznaniu, Gdańsku, Białymstoku i Lublinie.

Wobec Ukraińców państwo polskie (ani rząd Prawa i Sprawiedliwości, ani rząd Donalda Tuska, ani prezydent) nie wyciągnęło wniosków z doświadczeń historycznych związanych z mniejszością niemiecką przed II wojną światową.

Pełna analogia wydaje się tu wyraźna. Doświadczenia z 1939 roku pokazują, że lekceważenie okupacji wewnętrznej może prowadzić do makabrycznych i tragicznych wstrząsów.